For My Catnappers

Cat Claws

Archives

Meow Me

Caterwauling

Thank Meow

Pat the Cat

Of Cats and Men
Do you know how it feels like to be a cat inside a bag, ready to be drowned in a river? You tell me and I'll tell you you're wrong. That is, of course, coming from where I'm coming from (pun intended).

Wednesday, October 12, 2005

Publikasyong Iglap ng Maikling-maikling Kuwento Hinggil sa Karahasan sa Kilusang Manggagawa

Kasalukuyan kaming naghahanap ng mga maikling-maikling maikling kuwento o dagli na tumatalakay sa lalo pang paparahas na kalagayan ng mga manggagawa sa Pilipinas. Sa partikular, naghahanap kami ng mga kuwentong tumatalakay at tumutuligsa sa brutal na pagpaslang kay Ka Fort ng unyon ng Nestle at sa iba pang mga manggagawa at kilusang manggagawang kumakaharap ng pagsasamantala ng mga kapitalista. Gayundin, naghahanap kami ng mga kuwentong tumatalakay sa patuloy na pagwelga at paglaban ng unyon at mga manggagawa ng Nestle at ng iba pang kolektibong laban ng mga unyon at manggagawa. Ito ang susunod na lalamanin ng espesyal na isyu ng Publikasyong-Iglap.

Ang Publikasyon-Iglap ang kagyat na pagtugon ng mga manunulat hinggil sa kaganapan sa ating bansa. Nauna na na nitong inilathala ang Pakikiramay (2004, pagpugay sa mga biktima ng masaker sa Hacienda Luisita) at Truth and Consequence (2005, koleksyon ng tula sa kampanyang Oust Gloria!).

Maaaring magpadala ng isang maikling-maikling kuwento kada awtor. Maximum ng tatlong pahina, doble espasyo. Ipadala kasama ang maikling bionote o writer's profile at kontak na mga numero sa mangiglap@yahoo.com at/o mangewan@gmail.com. Para sa mga katanungan, magpadala ng email kina Rolando Tolentino, Joey Baquiran at/o Mykel Andrada o di kaya'y kumontak sa 0915-4413324 at/o 0919-6384488.

Ang deadline ay sa Nobyembre 15, 2005.

++purred by kelly.kili @ 10/12/2005 03:06:00 AM @

Monday, July 18, 2005

L A G D A
Opisyal na Publikasyon (Refereed)
ng Departamento ng Filipino at Panitikan ng Pilipinas,
Unibersidad ng Pilipinas - Diliman

Mahal na mga Kasama:

Pagbati!

Kasalukuyang nangangalap ng mga artikulo at malikhaing akda ang Departamento ng Filipino at Panitikan ng Pilipinas (DFPP) para sa isyu ng Lagda hinggil sa Kulturang Popular, Sekswalidad at Panitikan. Kaugnay rin ito ng planong pagbubuo ng teksbuk na magagamit sa pagtuturo ng Pan Pil 17 (Panitikan at Kulturang Popular) at Pan Pil 19 (Panitikan, Kasarian at Sekswalidad) sa Unibersidad.

Malugod namin kayong iniimbitahang magsumite ng inyong mga natatanging sanaysay at pananaliksik, at mga maikling kuwento, tula, dula at iba pang porma ng malikhaing akdang tumatalakay sa masalimuot na larangan ng kulturang popular at sekswalidad sa Pilipinas. Ilan sa mga iminumungkahi naming paksain ninyo ay ang sumusunod:

1. Ang Transpormasyon/Transisyon ng mga Serye sa Komiks Tungong Teleserye (Kampanerang Kuba, Panday, Darna at iba pa)
2. Independent Film Making sa Pilipinas
3. Panitikan sa Internet (blog, fan fiction, hypertext, atbp)
4. Gay at Lesbian clubs/pubs (Government, Red Banana, Fahrenheit, atbp)
5. Panitikang Chic o Chic literature
6. Panitikang popular sa mga rehiyon (nobelang romansang Iluko, Bisaya, atbp)
7. Piniratang DVD sa Quiapo
8. Gloria-gate CD, ringtone at text jokes
9. Artista bilang kultural na texto (Anne Curtis, Ethel Booba, Willie Revillame, atbp)
10. Pagsulpot ng iba’t ibang All Male Groups (Viva Hot Men, Masculados, Barakos, atbp)
11. Reproduksyon at Refabrikasyon ng tv game shows (Game KNB?, Wowowee, atbp)
12. Pagsulpot ng Gateway sa Cubao
13. Birtuwal na relasyon: E-chat, Avatar, Friendster, hi5, Photobucket, Flickr, atbp
14. Bagong advertising strategies ng fastfood chains tulad ng McDonald’s atbp
15. Virgin Cola
16. Star Circle Quest, Starstruck, American Idol, Hollywood Dream, atbp

Ang mga akda ay dapat nakasulat sa Filipino, kompyuterisado (Times New Roman, 12 font size, double space), orihinal at hindi pa nalalathala. Ang mga sanaysay at pananaliksik ay dapat sumunod sa APA Manual of Style. Punan ang mga kahingian sa Form 1 (Atestasyon ng Orihinalidad) na makukuha kay Ate Susan o Ate Marie ng DFPP. Ipadala ito kasama ang tatlong kopya ng inyong akda at ang diskette copy nito sa: Isyu Editor, Lagda, DFPP, UP Diliman. Sa Hulyo 30, 2005 (Sabado) ang huling araw ng pagsusumite.

Para sa mga katanungan, magpadala ng e-mail kay G. Mykel Andrada at/o kay Prop. Will Ortiz sa puzong@gmail.com o di kaya’y mag-text sa 0915-4413324.

Malugod naming aasahan na kayo’y makatrabaho.

Maraming salamat!

Sumasaiyo,

Prop. Eugene Y. Evasco
Editor ng Isyu, Lagda

G. Mykel Andrada
Prop. Will Ortiz
Mga Kawaksing Editor

++purred by kelly.kili @ 7/18/2005 03:46:00 AM @

Monday, April 04, 2005

ANTOLOHIYA HINGGIL SA KILUSANG PAGGAWA

Inaanyayahan ang lahat ng mga manggagawa at mga manunulat na magsumite ng kanilang mga maikling kuwento para sa isang antolohiya hinggil sa Kilusang Paggawa sa Pilipinas, sa partikular, ang pagpupursigi ng Kilusang Mayo Uno at iba pang konektado rito, hinggil sa mga isyu ng manggagawa at sa pakikipagsapalaran, pakikibaka, at tagumpay ng Kilusang Paggawa sa Pilipinas sa pamamagitan ng isang kolektibong pagkilos.

Nais taluntunin ng antolohiyang ito ang kasaysayan ng kilusang paggawa sa Pilipinas (at ang koneksyon nito sa pandaigdigang kilusang paggawa), ang mga isyu ng manggagawa tulad ng kontraktwalisasyon, subkontraktwalisasyon, “rationalization” ng mga ahensiya’t institusyon ng pamahalaan, relasyon ng kapitalista at manggagawa, relasyon ng mga manggagawa, unfair labor practices, sexual harassment sa pagawaan, mga personal (at pulitikal) na testimonya, at ang pagbubudyong ng vanguard class ng isang kolektibong pagkilos upang makamit ang tunay na kalayaan at demokrasya. At marami pang iba.

Itataon ang publikasyong ito sa pagdiriwang ng Araw ng Paggawa sa Mayo 1, 2005. Kung kaya, inaasahan naming maipadadala ninyo ang inyong mga kontribusyong maikling kuwento tungkol sa at/o likha ng manggagawa sa Abril 13 (Miyerkules).

Ipadala sa mangiglap@yahoo.com. Kung may katanungan, magpadala ng email kina Joey Baquiran, Joi Barrios, Roland Tolentino o Mykel Andrada ng Congress of Teachers/Educators for Nationalism and Democracy (CONTEND) ng UP Diliman o di kaya’y magtext sa 0915-4413324.

Maraming salamat!
++purred by kelly.kili @ 4/04/2005 05:32:00 AM @

Friday, April 01, 2005

PANAWAGAN PARA SA KONTRIBUSYON SA PUBLIKASYONG-IGLAP HINGGIL SA TERORISMO NG ESTADO

Ito na naman kami. Wag kayong mabibigla.

Ang publikasyong-iglap ng Congress of Educators/Teachers for Nationalism and Democracy (CONTEND) ay muling nananawagan at humihingi ng kontribusyon para sa isang aklat hinggil sa tumitinding atake laban sa mga progresibong indibidwal at grupo, sa partikular, sa Bayan Muna. Sa loob lamang ng walong araw, limang indibidwal ang tinambangan na – dalawang human rights lawyer, isang pesante, isang city councilor, at iba pa. Ito’y manipestasyon ng tumitinding terorismo ng estado laban sa mga tumutuligsa rito.

Ayaw na natin ng may susunod pa. Kaya heto ang abang kontribusyon sa mala-kisap-matang pagpaslang na nagaganap ngayon. Dahil ang isang iglap ng pagkitil – ang sistematikong maiglap na pagkitil ng estado – ay kailangan agarang tapatan sa pamamagitan ng iba’t ibang porma, isa na ang publikasyong-iglap. Ipadala ang inyong kontribusyon – tula, dagli (maikling-maikling kuwento), maikling kuwento, sanaysay, statement, titk ng awit at iba pang genre – para sa publikasyong iglap.

Dahil nga ito ay mabilisan, ang deadlayn o huling araw ng pagsusumite ay sa Abril 8 (Biyernes). Ipagpaumanhin ang maikling panahong inilalaan, dahil HINDI NA ITO MAKAPAGHIHINTAY PA!

Ipadala sa manlabusaw@yahoo.com. Kung may katanungan, hanapin sina Joey Baquiran, Joi Barrios, Roland Tolentino at Mykel Andrada, o tumawag / magtext sa 0915-4413324 o mag-email sa manlabusaw@yahoo.com.

Ang Publikasyong-Iglap ay proyektong kultural at pulitikal ng CONTEND na agarang tumutugon sa matitinding isyu ng panahon at lipunan. Makiisa!

Maraming salamat.
++purred by kelly.kili @ 4/01/2005 03:49:00 AM @

Thursday, February 03, 2005

EROTIKA/O

Inaanyayahan ang lahat ng mga kuwentista na magsumite ng kanilang maikling kuwento para sa book project na Erotika/o ng KATHA. Ang KATHA ay isang grupo ng mga makabayang kabataang kuwentista sa Filipino.

Layunin ng aklat-proyekto na tipunin ang pinakamahuhusay na maikling kuwentong nakasulat sa FILIPINO na pumapaksa sa erotika/o. Paksain ang lahat ng karanasan at bagay na may tuon sa konstruksyon, produksyon, dekonstruksyon at reproduksyon ng erotika/o: mula sa mga personal na danas hanggang sa pulitika at estetika ng nagbabagu-bagong konsepto ng libog, libido, subliminal, sekswal na usapin, at ang mga relasyong pangkapangyarihan, pangkasarian, pang-ekonomiya’t pampulitika na bumabalot at iniinugan ng Erotika/o.

Halimbawa, talakayin kung paanong ang kabataan sa kasalukyang panahon ay nagdidiskurso ng kanyang erotisismo at kaluguran – sa tao, hayop, bagay at kalikasan. Paano magpahayag ng erotisismo ang isang katulong o jeepney driver o janitor? Bakit kapag nakakakita ka ng saging ay hindi lang pagkain ang naiisip mo? Bakit matamis ang santol? Bakit bawal makipagtalik sa loob ng simbahan? Paano nagkakaroon ng kapangyarihan ang tao sa dilim? At marami pang iba. Ikaw na ang bahalang dumiskarte.

Ipadala ang inyong mga maikling kuwentong erotiko/a sa katha_erotika@yahoo.com o di kaya’y sa manlabusaw@yahoo.com. Para sa mga katanungan, magpadala ng email sa nasabing mga address o di kaya’y magtext sa 0917-8344746. Ang mga isusumiteng akda ay daraan sa pagpili ng mga editor na sina Rolando B. Tolentino, Joi Barrios, Joey Baquiran at Mykel Andrada.

HULING ARAW (DEADLINE) NG PAGSUSUMITE: PEBRERO 28, 2005.

++purred by kelly.kili @ 2/03/2005 08:57:00 PM @

Saturday, September 04, 2004

Last Entry aka An Attempt at Dismantling Simulacra

Dear Everyone,

This pains me. The act of ending something that I have started. Something that I have cultivated for so long. But let this be my swan song, for now. My last entry.

Catukayo will forever be with you.

I feel that I have defeated the purpose of blogging, i.e. to write without censorship, without inhibitions. To write freely. But lately, I have found myself consigned to rules, my privacy invaded, and my words concealing feelings and lying, badly lying. Needless to say, it was and still is not a good feeling.

I once told Mitzie not to delete her blog. So she created a new one.

I have a new blog. I bore it into this cyberworld Wednesday, September 1, 2004. But accept my apologies. Only I will be able to read it.

Instead of writing THE END, I write here START.

See you in real life.

Best wishes,
Mykel

++purred by kelly.kili @ 9/04/2004 02:03:00 AM @

Sunday, August 22, 2004
si ma'am! (mula sa flickr account ni piya)

si ma'am!
Originally uploaded by piya.

Mayroon kaming titser dati na mukhang pusa. Tsaka boses pusa. Pero hindi ko na ilalagay kung sino siya dito sa blog ko. Anyway, dahil sa features na iyon ni Ma'am, pinangalanan itong pusang ito na Ma'am dahil sa sobrang kakyutan. Nakuha ko ito mula sa flickr account ni piya. At dahil mahilig ako sa pusa, eto na siya sa aking blog, at wala sa trash can.

++purred by kelly.kili @ 8/22/2004 02:38:00 PM @

Another Sunday

In a few minutes I'll be going to UP again. Yesterday I spent the whole afternoon in UP's Filipino Department to finish immediate matters related to the LanDICHOhan, Parangal kay Dr. Domingo Landicho, who's to retire this October. The memo informing me that I'm to be punong-abala of the said event came to my pigeonhole only three weeks ago; I surmise it's not enough time to come up with a rather bongacious program.

Anyway, I'm glad UGATin friends helped me with some difficult technical matters, such as the layouting of posters, tarpaulin, and invitation. And the like. We left UP around 11pm. I got home around midnight and tried to pamper myself with small talks with my mom and my friend Chitchat.

Now, I'm all set to go back to UP; to finish my report for tomorrow. I have made my outline two days ago, and all I need is to eviscerate words and to systematically and logically put them into writing. The 12 books that I borrowed from the library should be enough to cover my report on ANG PAGPAPASULPOT NG MGA ISKOLAR PAMPANITIKAN MULA SA MGA REHIYON.

Hopefully, in three hours time I'll be printing my paper. And hopefully, I'd be able to join Caloy and Piya on an ukay-ukay and bookhunting trip in Cubao later this afternoon.

CONSPIRACY

Punta kayo sa Conspiracy Garden Cafe sa Visayas Avenue sa Martes, Agosto 24, 9pm. Gabi ito ng "Tulang UP, Makatang DFPP" bilang bahagi ng pagdiriwang ng Buwan ng Wika ngayong Agosto. Magtatanghal ako kasama ang gitaristang-gurong si Vlad ng maikling awitin ng The Beatles.

++purred by kelly.kili @ 8/22/2004 11:34:00 AM @

Saturday, August 21, 2004

New Blogs and New Blog Buddies

N, a friend of mine who recently won a Palanca for her poetry, changed her blog.

P, my dear friend and library buddy, created her own blog a week ago.

V, who's very upset right now because of his mother's incongruous accusations, has Justin Timberlake for his newly-created blog's skin.

F, my dear dear friend, is contemplating on starting a new blog because he thinks he's moving on. And possibly, in love.

And I. I squint.

There. She. Goes. There. She. Goes. Again.

++purred by kelly.kili @ 8/21/2004 08:54:00 PM @

Sunday, August 15, 2004

Paglalatag

Mabilis lang ito. Kanina, habang papabalik sa UP galing sa Napoli's sa Timog ay napakislot ako habang nakatingin sa langit. Madilim na noon, at sa gitna ng ingay nina Caloy, Regan at Veejay -- at sa gitna ng katahimikan ni Piya -- ay biglang parang bumagsak na kumot ang ulan sa bubungan at salamin ng kotse ni Veejay. Sabi ko sa sarili, "lumalatag na naman ang tubig."

Marami talagang naiisip ang tao kapag umuulan: takot sa baha, mga damit na kailangang isilong, bintanang dapat ipinid, panalangin na walang pasok kinabukasan, mga alagang pusang pinangangambahang tikatikin ng luhang-ulan, at payong -- payong na laging nakakalimutan.

++purred by kelly.kili @ 8/15/2004 10:29:00 PM @

Saturday, August 14, 2004

Barangay Tanod

May partikularidad ang tanod,
tulad ng daniw sa isang malabay
na pagtatagpo. Nagbabantay,
nakatayo man o nakaupo,
nang lapat sa lupa ang talampakan,
ang pinaka-aba
sa lahat ng abang ginoo.

Matampusa ang kaniyang paningin
kahit na lango sa gin (pangimay
sa haplit ng lamig). Sabi niya,
marahil, sa isang nangangaligkig
na tinig: "Pinagpapawisan sa lamig
ang langit." Nangungusap siya
na parang lambong ng mga dahon
ng kawayan sa kaniyang ulunan.

Pinagyayakap niya ang mga palad,
sariling paghuhulas ng init
habang inuusal sa isip
kung kamusta kaya
ang kaniyang kaniig-kamay.
Alam niyang ang alaala
ay mas matapang pa
sa barakong gin.
Ganun kung manulay ang dibdib
sa mga gabing malamig.

++purred by kelly.kili @ 8/14/2004 11:42:00 PM @

Sunday, August 08, 2004

Lost Files: X Files

The computer technician left a few minutes ago. He had a lonely austere look when he left, maybe because the news he delivered to me was as sad as a grave: CAN'T RETRIEVE YOUR FILES.

I’m on panic mode. Imbey! Things like this, I only have myself to blame. Bakit di ka kasi nagba-backup ng files? That’s generally the sentiment I elicited from some friends I texted. You can write other masterpieces, they say. But it’s not the idea of magnum opuses I’m really tinkering with. It’s the thought of a history I have written. Of a life that I have lived. And it’s not just the literary life.

I have a lot of researches that I have entrusted my computers for safe-keeping. Seven years of academic and scholarly research. Eight or more years of theoretical application work. Everything down the drain. How am I going to rewrite them? I have deadlines to meet. Sana lang makuha ko mula sa mga titser ko (kung nandito pa sila sa Pilipinas at kung di pa sila buwang o kaya’y nahihimbing na sa sementeryo) ang mga ipinasa kong papel dati.

A week or two ago, when I finally realized that this mammoth worm of a virus infected my computers, I was still optimistic that a techie will be able to save my works. But now that the techie had tried all morning to do a Jesus-to-Lazarus spectacle, needless to say, the miracle was as elusive as my wish for a no-rain-day today.

Hay Mykel. Don’t wallow too much. Start anew. Mantra. Mantra. Mantra. My tummy’s grumbling. Time to eat.

++purred by kelly.kili @ 8/08/2004 01:13:00 PM @

Monday, August 02, 2004

(Familia)rity

While crossing the busy Commonwealth Road from Wendy's Tandang Sora, 8pm, I was tinkering with a thought, a happy thought: Appointment. Finally, after two months of waiting, I received a copy of my appointment as Instructor. A week more and I will have my salary in bulk. :)

I almost got hit by a bus. I snarled a bit, trying to gain composure. Then I thought of a first liner for a future poem: "Pinaka-aligaga ang lungsod tuwing umuulan." Jeeps and cars were honking, and I was pretty sure that their tires were tired due to ennui. The Winston Lights I lit while waiting for Daryl and Vlad to board an SM Fairview bus was 2/3 consumed when this vagrant psychotic approached me and asked for my cigar. I gave it to him immediately and he drew open his curtain lips to show his dirty teeth. "Ayos lang po," I said and then he walked away, waving at me in glee.

After four Quiapo-bound jeeps passed, the Quiapo-bound jeep I was waiting for arrived. My Quiapo-bound jeep was (and will always be) a jeep with an empty front seat. This space allows me to smoke. Three sticks measure my Philcoa-Welcome, Rotonda travel. The night cold was biting my skin and gnarling my hair. Buti na lang strong hold ang gel ko. I saw my face in the right side mirror. It was blurry because of the jeep's velocity.

I got home around 9pm. My mom was doing the dishes. She asked me if I saw Jay-ar outside. Told her hindi. Tried to finish some school stuff. Logged on. While surfing for some theoretical goobles on R. M. Rilke for a paper I'm writing about time-space continuum in poetry, my mom, voice in distress, called my name. It was about my dad. When I went upstairs, my dad was (and is still) a mess, lying on the bed. He was half-unconscious, drunk and words coming out of his mouth were garbled. "Maya't maya tumatayo siya tapos inuuntog ang ulo sa dingding," my mom said. "Lasing ba?" I asked while touching his neck. He felt cold like the night wind. My mom asked me to get a glass of water.

When I went upstairs, my dad was on the floor. He wanted to go downstairs and poo, but his legs, limping, failed him. I called on Mark to help me help our dad stand up. "Ambigat!" Mark and I wailed. Mark was laughing, while I was, again, remembering distaste. My head was a heavy pendulum in constant swing. Then I remembered that a few hours ago, my favorite mp3 downloads CD broke. Daryl gave it to me two weeks ago. My favorite track and music video: Fiona Apple's Paper Bag. I texted her. She said that she still has a copy of the same selection. She promised to give me another copy. Yes!

Good night, Mykel. See how your dad's doing.

++purred by kelly.kili @ 8/02/2004 10:31:00 PM @

Macho Bedspacer

This is my first attempt at blogging photos. And I chose the seminal poster made by Chu for our short film entry to the Cinemalaya 2004. Can't wait to start shooting. In case you're wondering where I am in this picture, well, definitely I'm not the one who looks like a Darth Vader cum Princess Urduja. My favorite color? Yellow.

bedspacerposter
Originally uploaded by catukayo.

++purred by kelly.kili @ 8/02/2004 12:07:00 AM @

Sunday, August 01, 2004

Postscript

This need not escape my day. Just got word from Doc Don that my kidney stones are tunaw na. Something to make me etch a smile on my face and sing a happy song. :) I texted a few people. Needless to say, B was first.

And again, needless to say, this is the first day of August.

++purred by kelly.kili @ 8/01/2004 10:46:00 AM @

Karen Moving In

It's been three weeks since I lost my own room. Maybe "lost" is not the appropriate word. More of "lent." Three weeks ago, my brother Mark asked me if he can occupy my room because Karen, her pregnant girlfriend, is moving in our house. They're going to be married (civil) sometime this month or September.

It wasn't really a hard decision for me. I love my brother and would give him anything that I can manage to give up. Besides, I barely go home early. And as soon as I'm financially stable, I'll find an apartment near U.P.

Sometimes I would wonder if it pains my mother that I treat our home like a boarding house. A couple of nights ago, she asked me how I was doing. It was really late, around 11pm, and her prodding made me stare blankly. I told her that I was okay. "Pumapayat ka lalo," she observed. "May pagkain pa ba? Nagugutom na kasi ako," I replied.

The next day, I was moderating the class discussion of a poem entitled Alabang Trip: about "trips" and "memories." All of a sudden, a guy student recounted how trips reminded him of his "love." Then a girl commented and then started talking about her own experiences. After quite a long discussion, a girl raised her right hand to get my attention. I called her. "Sir, have you ever been in love?" she asked. I went blank for a while. I wanted to tell her that "I am in love and waiting for the right time" but I just curved my lips to form a smile that even my eyes can't feign. My face was a large strawberry. They went wooing like mad dogs.

"So, who's the lucky girl, sir?" a varsity basketball player student asked. I nearly choked. The same prodding went on and on until I raised my two hands as if surrendering. They went silent, awaiting for the parting of my lips:

"Class dismissed."

++purred by kelly.kili @ 8/01/2004 08:25:00 AM @

Saturday, July 31, 2004

Pantal at Poste

Nagising ako kaninang alas singko na iniinda ang kati sa katawan. Paghawak ko sa noo ko ay may mga namumugtong pantal. Hinubad ko ang t-shirt ko at nakita kong pulampula ang dibdib ko. Mabilis akong bumaba para manalamin. Tumalikod ako, nilingon ang likod ko sa salamin, at nakita ko ang kakaibang mapa ng mundo sa aking likod, pulu-pulong pantal na pula.

Naiyak ako dahil wala akong magawa. Ampula-pula ng leeg ko, pati mga braso ko ay puro pantal. Baka allergy raw sabi ng Nanay at Tatay ko. Ano bang kinain ko kagabi? Pansit lang naman at mangga, at maraming tubig matapos uminom ng sodium bicarbonate. Nung matapos naman kaming manood ng Imelda nina Caloy, Vlad at Piya ay nakikain lang ako ng french fries sa McDonald's sa SM North Edsa.

Kumuha ako ng alkohol tapos pinahiran nang bahagya ang mga pantal. Mainit.

Umiiyak akong umupo sa sopa (na car seat dati ng van) sa sala. Tapos naalala ko na dalawang sunod na araw na pala akong umiiyak. Kagabi kasi, matapos manood ng Imelda, wala na akong pera maliban sa P5.50. Pagpunta nga namin sa SM, eksakto lang ang pera ko: P86.50. P81 para sa tiket ng Imelda. At P5.50 na pamasahe. Kaya di ako nakabili ng sarili kong meal sa McDo kagabi. Nahihiya na rin akong umutang kay Vlad dahil marami na akong utang sa kaniya, at kalilibre lang niya sa akin sa Oz nung isang gabi, tapos siya ba ang nagbayad ng taksi. Ganun din, nahihiya rin ako kina Piya at Caloy kasi lagi na rin akong humihiram sa kanila. Kaya nang nagyaya sila sa McDo, sabi ko sasama ako pero di ako kakain kasi busog pa ako.

Nung maghihiwalay na kami, biglang sumagi sa isip ko na, "Shet, nasa SM nga pala kami at uuwi ako sa Sampaloc." Kaya humiram ako ng P2.00 kay Caloy dahil iniisip ko P7.50 lang naman siguro ang pamasahe. Antagal ko bago nakasakay ng jeep papuntang Welcome, Rotonda. May ilang taksing huminto sa harapan ko, akala ng mga tsuper ay may pambayad ata ako. E wala.

Buti na lang dumating na yung hinihintay kong jeep. Sa harapan ako nakaupo at tinanong ko ang drayber kung magkano ang pamasahe hanggang Welcome. "P8.50," sabi niya. "Di ba P7.50 lang po?" kinakabahan na tanong ko. "Hanggang Banawe lang yun," sabi niya. Iniabot ko sa kaniya ang P7.50. "Sa Banawe na lang po ako."

Sa tapat ng McDonald's Banawe cor. Quezon Ave. ako ibinaba ng drayber. Ayaw huminto sa pagpalag ng dibdib ko nung buong biyahe. Hanggang sa mag-para ako ay may garalgal ang boses ko: nagsasalimbayawan ang galit at awa sa sarili. Malayo ang lalakarin ko mula Banawa hanggang Welcome hanggang sa bahay ko sa Iba. Habang naglalakad, sinapu-sapo ko ang bulsa ko. Wala talagang naligaw o natira kahit piso. Madilim. May kakaibang nakaririnding katahimikan ang gabi, ang mga gilid ng gusali, ang masukal na singit ng lungsod -- lahat nagpapaalala sa akin kung paanong natitiis kong di kumain nang buong araw, ng mga nakalipas na araw, dahil sa halip na pagkain ay gamot ang binibili ko. Na padating ko sa bahay sa gabi, tsaka lang ako makakabawi ng pagkain.

Binilang ko na lang kung ilang poste ang nadaraanan ko, hanggang sa ang habag ay magsakatawang-tubig-alat mula sa mata, hanggang sa di ko na matandaan kung ilang poste na ba ng ilaw ang niyuyukuan ko sa paglalakad pauwi.

++purred by kelly.kili @ 7/31/2004 08:21:00 AM @

Monday, July 26, 2004

Class Goat

Sa bahay, wala kayong remote
control, kaya emote ka nang emote
sa inggit dahil, "take note,"
sabi mo, and i quote,
"ang bahay ko'y wala sa remote."

Kaya matapos mong dutdutin
ang Power ON button ng segunda manong
telebisyong itinaksi pa ng tatay mo
mula Cubao patungong Payatas
(kaya nagtiis kayong walang kasamang pambara
ang kanin kinahapunan), nagulat ka
sa malalaking nakausling ngipin
ng nag-i-Ingles sa Malakanyang.
"Small but terrible," pasikat mo sa tatay,
at nanay, at nakababatang mga kapatid mo.
"Kuya, ano yung te-re-bol?" tanong ng bunso.
"Kinatatakutan," mabilis mong pakli,
dahil ikaw lang, sa pagkakaalam mo,
ang tanging nakatungtong sa kolehiyo
sa baranggay ninyo.
"Matalino talaga itong si Kiko natin.
Buti't di nagmana sa atin,"
sabay hagalpak ng mga magulang mo.

Ngunit nang itaas ng babaeng nagmamay-ari
ng nakausling mga ngipin
ang kanyang mga kamay,
parang naholdap na pitaka ang bibig mo:
wala nang mailabas pa.
Laluna nang tanungin ka ng nanay mo:
"Ano yung ten-point program?"
Saglit kang napadta, at para di mapahiya,
nagpalusot ka:

"Ipinapaliwanag niya ang ibig sabihin
ng kantang Sampung mga Daliri."
Pagkabanggit mo sa pamagat
ng kanta, nagsitayuan ang mga kapatid mo't
nagsimulang magpamutawi
habang di sabay-sabay na binabaligtad
ang kanilang mga palad.

"Talaga? Di ka nagsisinungaling?"

Ang dila mo'y huling linya ng kantang-bata,
ninakaw na pitaka,
at remote control na nawawala.

++purred by kelly.kili @ 7/26/2004 05:38:00 AM @

Sunday, July 25, 2004

Decalogue

1. I hope that someone gets my message in a bottle. Sting's strained voice is a cacophony of words heralding the saundering of the rain.
2. Remember: No more I-mesh, No more Kazaa. Lest you want a colonial invasion of worms and viruses.
3. Wallow for a while, but do not disparage. You may have lost all your files (read: a collection of 50 unfinished poems and 8 unfinished stories) because of the dreaded internet worm, but you can write a story or two about it. Answer: how does a writer reconstruct his/her lost works. Put it into writing.
4. Work ethics is important. Do not falter, when everyone else tells you that you're "all work and no play." Because you're not. You do have some zest in your life. You go out with friends, you meet new people in and out of the academe, you're happy with your regular company in the Filipiniana section of the Main Library, and you've just read your poems and sang in two cultural events in UP last Friday, and of course, you've gone inviting students and teachers in around 80 classes for tomorrow's State of the Nation Address (SONA). Don't forget to wear red.
5. Be health-conscious. Drink your medicine while contemplating on Roland's suggestion for your thesis next semester. A few swigs of beer is not bad, even your doctor told you that. It's diuretic. Remember, last night, at My Brother's Moustache, you had a good deal of free beer (it's KatMac's birthday!) while listening to Asin's live performance. You had to go eight times to and fro the comfort room behind the stage.
6. Save. Since you haven't gotten any salary yet (you're awaiting for the UP President's approval of your appointment), you're told that you'll get your salary in bulk first week of August. Peso sign in your eyes. Pay your debts and dues. And save for a pair of leather shoes and a pair of red Chucks.
7. You have friends outside your U.P. circle. Do not forget that.
8. Struggle and survive. You're not doing anything wrong with your political activism. As Mao Tsetung puts it: "Let a hundred flowers bloom; Let a thousand schools of thought contend." That is the essence of contradiction and development.
9. Be strong. You were born on the Chinese year of the Horse. Because the meek shall inherit the earth.
10. Keep your unsent love letters and poems. One day you'll be able to send them.

++purred by kelly.kili @ 7/25/2004 11:49:00 AM @

Thursday, July 22, 2004

Condoning Collegian

I woke up six am, to my Nokia's snoozing. I just finished brushing my teeth and styling my hair. While gluing my hair in a Ragnarok fashion, I remembered how the Collegian's six am water felt: how my ears shied like a makahiya, and how my feet, hands, and fingers coalesced like butter. The Collegian office, this Collegian office, four flights of stairs, how it almost reaches the stratosphere.

Caloy is still sleeping. I have tried several times to wake him up; he opens his eyes -- like doors slighlty pushed -- but shut instantly. We made it to this office around 2am, climbed the four flights, and clambered our way to cyberworld and sleepworld. He slept at around 3am; while I stayed up until 4:30am.

It's almost seven o'clock. No need to hurry, Mykel. You're just 5 minutes away from your first class. Don't forget to drink your medicine, to eat first before consuming sodium bicarbonate and llanol, and reduce your nicotine intake. Remind yourself to go to Ateneo after your last class. And watch Imelda, okay?

++purred by kelly.kili @ 7/22/2004 06:32:00 AM @

Focault's Fingers

He remembers mnemosyne
and her conception of time
in a vacuum of locuses.
Vacuous, he one said,
a ditortion of orbits
in an ever-changing space:
leaves in a perenniality
of downfall, a sky efervescent
with clouds of discontent,
much like a wanting
or a need to be calm.

Under this tree, he forks
his fingers, a graceful captivity
of the moon: "I have the silver
plate beetween my thumb
and pointy." He muses it
to be another's eye, a refraction
of words, light dissolving
into his paper eyes.

++purred by kelly.kili @ 7/22/2004 03:37:00 AM @

Thursday, July 15, 2004

Something Lengthy

I was supposed to write something verbose here. They're all swirling in my head, waiting to be eviscerated and then fall flat on this space. But someone just rang my cellphone. A student requesting for an interview. Duty calls. Better get going.

P.S.
I hope to make up for my failure to submit a paper. 5.0. Hurtful. 5.0!

++purred by kelly.kili @ 7/15/2004 01:20:00 PM @

Sunday, July 11, 2004

Riddle No.1

It feels like wind
Between my palms
And water
On my nape
A fluid flush
Unseen
Unheld
But
Felt
++purred by kelly.kili @ 7/11/2004 08:59:00 PM @

Tuesday, July 06, 2004

Another Tuesday

Today is the first Tuesday of July. And I find myself eating the tuna sandwich my mom fixed me this morning. While, of course, contemplating on what to write here.

I woke up even before Mashimaro (the alarm clock) and Mommy snapped their tongues. I was looking at the yellow papers of legends that my students wrote. I fell asleep while checking them (ergo, I wasn't able to finish the 30 plus legends). The moment I got up, I scoured for my Tranformer Cellphone and there was a pending message. It was from KG. KG needs to see me as early as I can because KG has something to tell me. I told KG I have an 8:30-10am break. I'm waiting for KG.

Yesterday was a crampy day for me. Dr. Bien Lumbera had to extend our class (Pagbubuo at Pagsusulat ng Kasaysayang Pampanitikan) because he was absent two Mondays ago. Oddly enough, his reason was because of pain attacks due to uric acid. Someone in the class, Ina, offered both us pistachio nuts, and of course, I wanted to have some, but Dr. Lumbera said "AYOKO!" The old man that he is, an amiable lolo, I found myself saying NO to the nuts I so love to eat.

After class, around 6pm or so, Punk and I went looking for our UGAT orgmates. We found them at the Galleria 1 of the Faculty Center, doing an extension of the Orientation for Applicants. We have more or less 30 applicants, mostly girls whose smiles range from the shy to wistfully wry. I was introduced as a professor from the College of LAW, thanks to MJ! But a sweet girl asked: "Talaga?" And then followed by: "Ambata!" (Hahahaha!)

I went outside the building to smoke a stick of Winston Lights that I have been longing for the whole day. While I was watching how the blue smoke cuts the air, Vlad arrived sporting a new haircut -- or should I say shave. He looked like how he looked three years ago when we first became classmates. "Pare, bagong tasa a!" I commented. "Oo nga, pare!" he said. "Nagkita kayo ni Jay?" Vlad asked. "Dehins. Bakit?" I replied. "Naghahanap ng kasamang manood ng Spiderman 2. Nood tayo?" Vlad said. "Pagod ako e."

Then the applicants went for us, to have our signatures for their signature sheets. "Nandito ang mga artista!" Milky said. I wrote things for the applicants, individually, trying to juxtapose a concept to their names or namesakes.

I have to take my break for now. It's almost 9:30am and I have to drink my medicine. And have my first stick of cigar before my 10am class. Tomorrow, or later on, hopefully, I will be able to write about the days before July 6, 2004 (today), especially the June 29, Tuesday.
++purred by kelly.kili @ 7/06/2004 08:58:00 AM @

Thursday, June 24, 2004

Uric Acid Nephropathy

Kagagaling ko lang sa Robinsons Place Ermita. At ngayon, natagpuan ko ang aking sarili dito sa internet shop sa kanto ng Maceda at Dapitan. Dito kami madalas mag-internet ni Lisa.

Malamig sa loob ng Robinsons, at masaya akong pumasok doon mula sa Healthpoint Clinic sa tapat ng Padre Faura Exit ng Robinsons. Masaya dahil wala akong kanser sa kidney, kundi uric acid nephropathy lamang. Medyo matagal-tagal rin akong naghintay para tawagin ang aking pangalan. Sumisirko ang tumbong ko sa upuan sa loob ng klinika. Nagsimula akong kabahan nung umalis ako ng UP. Buti at sinabayan ako ni MJ hanggang Blumentritt. Nagdyip kami mula UP hanggang EDSA, tapos nag-FX kami na may karatulang "NBI, PGH, Taft."

Pagsakay namin ng FX ay dumadaldal na ang drayber. Ni hindi nito narinig na nagpapara ang mamang katabi ko sa likuran. Iyon pala, sabi ng babaeng nakatabi ni MJ, muntik nang maholdap ang FX bago kami sumakay. Tamang-tamang bumaba ang mga pinagsususpetsahang holdaper sa may Agham Road bago kami nakasakay sa EDSA. Buti't sa EDSA kami bumaba.

Pagbaba ni MJ sa Blumentritt, lalong tumatalon ang mga palaka sa loob ng dibdib ko. Nakikipagkuwentuhan sa akin ang siguro'y mga kuwarenta-taong babae. Narinig niya kasi nung pababa si MJ na "o, wag kang kabahan, kaya mo yan!" Kaya medyo nakapagbahagi rin ako sa babae na papunta ako sa doktor ko upang malaman ang resulta ng mga eksamen sa aking kidney. "May kidney stone po kasi ako." Sabi niya, "yung kapatid kong babae, inoperahan sa breast nito lang. Tapos yung katabi niyang pasyente may kidney stone rin. Nung inoperahan, ipinakita kung ano ang hitsura." Sinlaki ng piso nang iminuwestra niya sa akin, "parang rambutan... ang kulay... pula."

Lalo akong kinabahan, at tila napansin yun ng babae. Sabi niya, "Lakasan mo ang loob mo. Malay mo madaan sa tunaw." Napangiti ako nang matipid pero taimtim.

Medyo nakakatulog ako sa biyahe, at nang malapit na sa may Padre Faura sa may PGH ay tinawag ng babae ang atensyon ko: "Malapit ka nang bumaba, o." "Faura na po ba?" tanong ko. "Oo. Yung kanto ng PGH." Nagpasalamat ako sa kaniya nung bumababa na ako. Sabi pa niya sa akin, "Goodluck at ingat ka." "Kayo rin po," sagot ko, "salamat po." Pagkasara ko ng pinto ay tsaka ko lang naalala na di ko man lang natanong ang pangalan niya. Kung sinuman siya, napagaan niya nang kaunti ang loob ko.

Bumili ako ng yosi sa kanto, para makapagyosi ako habang naglalakad papuntang Healthpoint. Walang Winston Lights, kahit pula wala. Philip at Hope lang. Hope na lang ang binili ko. Mahaba-habang lakaran rin iyon, sa loob-loob ko.

Hinihintay kong tawagin ang pangalan ko ng sekretarya. Kinamusta ako ni Blair sa text, at mas lalong lumakas ang loob ko. Nang tawagin na ako ng sekretarya, inabutan kong nakangiti si Doc Don. Sa loob-loob ko, inihahanda ba ako nito sa isang malungkot na balita? Nang magsalita na siya, sabi niya, "Nabasa ko na yung plates ng IVP mo... Normal ang operation ng kidneys mo, ibig sabihin with normal, ay gumagana ang flow. Pero malamang ang nagko-cause ng stones mo ay uric acid, kasi mataas ang uric acid mo sa blood at urine. Yung right kidney mo naman, sinisira ng uric acid. Di ko alam kung mare-revert pa ang condition ng parenchymal disease (ng right kidney)..."

Tinanong ko si Doc Don, "Nakakamatay po ba yung sa right kidney ko?"

"Hindi naman. Kapag hindi mo ininom yung gamot, lalala yung condition," sabi niya habang nakangiti nang magiliw. Napangiti na rin ako.

Isinulat niya sa papel ang mga gamot na dapat kong bilhin at inumin: NaHCO3 (650mg tablet, 2 tablets 3 times a day) para sa pagtunaw ng stone, at Llanol (300mg, 1 tablet once daily) para sa pagpapababa ng uric acid. Kapag nag-normalize lang o di kaya'y hindi bumaba ang uric acid ko sa loob ng isang buwan, magiging maintenance na gamot ko na ang Llanol. Sana bumaba na lang po, please.

Pagkatapos naman ng isang linggong pag-inom ng NaHCO3, kailangan kong magpalaboratory exam ng urine, para malaman ang pH level ng urine ko. Sabi ni Doc Don, dahil acidic ang ihi ko, kailangan ma-alkalinize sa pamamagitan ng NaHCO3 ang aking ihi.

Humingi rin uli ako ng listahan ng bawal kong kainin. Sabi niya, "Tandaan mo, tatlo lang yun: peanuts, fats, at legumes." Kaya tinanong ko, "puwede po akong kumain ng mayonnaise at cheese, uminom ng softdrinks." Puwede raw basta wag lang sobra. Kung iinom ako ng softdrinks, dapat daw wag iyon ang gagawin kong tubig. Dapat 2 hanggang 3 litro ng tubig ang iniimon ko araw-araw dahil kailangan kong umihi ng 2 litro ng tubig araw-araw para malinis ang kidney.

Nagpasalamat ako kay Doc Don. Di niya ako pinagbayad ng consultation fee, kasi pinsan raw ako ni Ate Cecile. Nahiya ako, pinipilit kong magbayad pero ayaw tanggapin. Sabi ko na lang, "Sige, bibigyan ko na lang po kayo ng mga libro pagbalik ko. Sana mabasa po ninyo." At nagpasalamat ako nang ubod nang salamat.

Paglabas na paglabas ko ng Healthpoint, tinext ko agad si Blair. Ibinalita ko sa kaniya ang mga sinabi ng doktor. Habang ipinapadala ko ang mensahe ay nakangiti ako dahil masayang-masaya ang pakiramdam ko na hindi grabe ang kondisyon ng mga kidney ko. Magaan ang pakiramdam ko at sabi ko sa sarili, kailangan ilibre ko ang sarili ko.

Bumili ako ng gamot tapos pumunta sa Booksale sa Robinsons Place. Nabili ko ang mga sumusunod:
1. "Don't Tell Mama!: The Penguin Book of Italian American Writing" inedit ni Regina Barreca (P55)
2. "Goodbye, Sweetwater: New & Selected Stories" ni Henry Dumas (P55)
3. "Mid-American Review: Fall 1998" koleksyon ng mga kuwento, tula, sanaysay atbp. (P25)

Naglakad ako papunta sa sakayan ng dyip. Nakasakay ako sa Dapitan dyip, bumaba ako sa Maceda at tinalunton ang internet shop na ito.

Sumisilip ako ngayon sa pinto: asul na madilim na pala ang langit. Mag-a-alas siyete na pala. Kailangan ko nang umuwi para tapusin ang dalawang natitirang syllabi para sa mga klase ko. Magbabasa pa ako ng mga sanaysay na gagamitin ng mga klase ko bukas.

Naiihi na rin ako. Hindi ko dapat pigilan. Wala na itong atrasan. Tuloy-tuloy na gamutan!
++purred by kelly.kili @ 6/24/2004 06:04:00 PM @

Pag-aabang sa Alas-Tres ng Hapon

Alas nuwebe pa lamang ng umaga. Eksaktong alas otso y medya ko pinalabas ang mga estudyante. Ang araw na ito ang isa sa pinaka-relaxed kong pagsisimula ng klase. 6:55am pa lang ay nasa Room 408 na ako sa bagong gusali ng College of Arts and Letters. May apat na estudyante na pagdating ko sa klasrum. Napangiti ako. Aba! Naunahan pa rin ako kahit ang aga-aga ko nang dumating!

Kagabi naman ang pinakamahaba kong tulog at pahinga. Alas nuwebe pa lamang ng gabi ay tulog na ako -- at nagising ako ng alas singko ng umaga. Sanay na ang orasan ng katawan ko sa oras ng paggising ko nang regular na alas singko. Kadalasan nga'y nauunahan ko pa ang alarm clock na magising, hehehe.

Di na ako naglakwartsa kagabi. Nagyayaya sila Milky at Shiela na manood ng French Film sa UP Film Center pero sabi ko kailangan kong magpahinga. Sabi ko, tutal nanood na kami nung Martes, at hindi ko gaanong nagustuhan ang pagiging mabagal ng istorya pero gustong-gusto ko ang masayang pagtatapos ng pelikula. Sa loob-loob ko rin, kailangan kong bumawi ng tulog laluna't nakatakda akong pumunta kinabukasan (na mamaya na) sa urologist para malaman na kung anuman ang hatol. Energized ako. Maluwalhati ang tulog ko. Maganda ang gising ko, optimistiko ako, at hinihiling ko na sana'y maharap ko anuman ang sasabihin ni Doc Don.

Alas nuwebe kinse ng umaga pa lamang. Limang oras at kinse minutos pa ang hihintayin ko para makabiyahe na ako papunta sa Health Point sa may Maynila, sa gilid ng Robinson's Place Ermita. Iisa-isahin ko nang harapin ang aking mga demonyo.
++purred by kelly.kili @ 6/24/2004 09:00:00 AM @

Tuesday, June 22, 2004

Hilom

Nagpapahilom ako, kami ngayon. Nagpapalakas. Maghihintay ako. Naghihintay. At patuloy na naniniwala. At nakakaya nang ngumiti nang kaunti. :) Nagpapalakas ako, kami ngayon.

Magpapagaling ako. Pupunta na ako sa doktor sa Huwebes. Kailangang harapin ko na ang takot.

Hindi ako bibitaw. Nagpapahilom ako, kami ngayon. Nagpapalakas. Naghahanda. Para sa bukas.
++purred by kelly.kili @ 6/22/2004 08:48:00 AM @

Friday, June 11, 2004

Hunyo 11

Ang araw na ito ay eksaktong isang buwan matapos ang kaarawan ko.
++purred by kelly.kili @ 6/11/2004 04:14:00 PM @